Rene Descartes: çözülmek için.
Eflatun: İyiliği için. Çünkü ona göre çözüm “gerçek” sondur.
Aristo: Bu tamâmen matematiğin doğasında kaynaklanan bir durumdur.
Karl Marx: Bu tarihsel olarak kaçınılmaz bir durumdur.
Martin Luther: Nedeni açıklanması gerekmeyen batıl inançlardan ve yönelimlerden dolayıdır.
Buda: Bu soruyu sormak kendi içinizdeki “matematik doğanızı” inkâr etmektir.
Einstein: çözümü sizin çözmeniz ya da sorunun kendi kendini çözmesi, aslında tümüyle sizin gösterdiğiniz ya da uzay zamânda edindiğiniz referansa bağlıdır.
Heraklit: Bu çatışmaya ve diyalektiğe teşnedir. Tez—antitez ve sentez için çözüm daimâ zorunludur.
Stoacılar: Acı ve çile ile büyümek için ya da olgunlaşmak için herkes zaten bir soru çözer.
Makyevelistler: kendi çıkarlarımız bunu gerektirmiştir.
Oportünistler: insan bir fırsatı değerlendirmektedir.
İvan Pavlov: Bu durum edimsel koşullanmadan başka bir şey değildir.
Nihilistler: Bu anlamsız ve boş bir iştir. Hatta saçmalık bile denilebilir.
Jung: sorunun çözümü başka bir sorunun başlangıcı alabilir.
Richard M. NİXON: soru çözülmeyecek, tekrar ediyorum, soru asla çözülmeyecek.
GALILEI: Oysa her soru çözülebiliyor…
Süleyman DEMİREL: Soru çözülmüşse çözülmüştür,çözülmemişse çözülmemiştir.
Tansu ÇİLLER: çözülen soruda bizimdir.çözülmeyen soruda
George W. BUSH: getirin BM de çözelim
