burada yaz yok.. dört mevsim kış.. anlatılmaz yaşanır cinsten.. haziranda bile kar yağar burda..güneşi özlersin.. öğrenciler okula kızakla kayarak gelir gider.. elektrik kesilir kalorifer yanmaz fakat sen -20derecede ders işlersin çocukların ellerinden eldiven bile çıkmaz sınıfta.. dedim ya anlatılmaz.. gelip görmek hissetmek gerek kirpiklerinin donuşunu.. burnunu hissetmemeyi.. beyaz görmekten yorulur gözün...toprağı özlersin.. lapa lapa kar yağdığında sevinirsin çünkü bıkarsın tipiden kar fırtınalarından..buzlu yollarda yürümekten.. düşmeden yürümeyi dik durmayı öğrenirsin hayata dair ayakta kalabilmeyi..sular donar musluktan akmaz olur su..sıkıntı yaşarsın.. imkanlar zaten sıkıntı.. taze meyve yemeği özlersin..soğuktan don yemiş portakalın elmanın tadını anlamazsın..ama yersin...
burda tadına doyamadığım kaz eti, mantı, kaşar peyniri.. ve daha nice yöresel tatlar..
yaşadığım en büyük tecrübe idi hayatıma dair burda geçen zamanlar.. atık elveda..
