Bu öğrenme alanında; ilköğretimin ilk beş sınıfında öğrencilerin veri toplaması, veriyi tablo ya da grafik biçiminde özetleme yoluyla cevaplayabileceği problemler oluşturabilmesi amaçlanmaktadır.
İş dünyası, politika, araştırma ve günlük hayatta karar vermeye yardımcı olacak çok miktarda veri vardır. Öğrenciler bilinçli vatandaş olabilmek için veri analizini bilmeli ve istatistikle ilgili akıl yürütebilmelidir.
Basit sınıflama, karşılaştırma ve sayma etkinlikleri; veri, veri analizi ve istatistiğin kavranması için kullanılabilir. Öğrenciler, öncelikle kendileri için anlamlı olacak sorular oluşturmaya ve bu sorulara verilen cevapları belirlemeye, verilen cevapları düzenlemeye yönlendirilmeli, sonra topladıkları veriyi, hem tablo hem de grafik olarak gösterebilmelidir. Bu süreçte öğrenciler, çetele veya sıklık tablosu ile grafikleri kullanabilmelidir. Oluşturulan gösterimlerde, eksenler ve başlıklar açıkça belirtilmelidir.
Öğrenciler, kendi dünyaları hakkında meraklı oldukları için, “Kaç tane?”, “Hangi tür?”, “Bunlardan hangisi?”, “Sınıfımızdaki öğrenciler okula nasıl geliyorlar?, “Sınıfımızdaki öğrenciler hangi meyveleri seviyor?, “Gezi için nereye gidelim? gibi sorular sınıfta kolayca oluşturulabilir.
Oluşturulan sorular öğrencilerin gerçek hayatları ve ilgileriyle yakından ilişkili olmalıdır. Öğrenciler bu sorulara uygun, veri toplama teknikleri geliştirebilir, ikinci sınıfta, nesne grafikleri ve tabloları hazırlayabilirler. Üçüncü sınıfta her resmin bir nesneyi veya bir resmin birden fazla nesneyi temsil ettiği şekil grafiklerine yer verilmelidir. Zamanla resimlerden sembollere ve daha soyut gösterimlere geçilmelidir. Sınıfta öğrencilerin yürüteceği veri toplama tekniklerinin etkinliği ve yararlılığı konusunda tartışmalar yaptırılmalıdır. Dördüncü sınıfta veriler sütun grafiği oluşturmak için kullanılırken beşinci sınıfta çizgi grafiği için kullanılmalıdır. Bu sınıflarda çetele ve sıklık tablolarına yer verilmelidir. Beşinci sınıfta aritmetik ortalamanın anlamına önem verilmelidir.
Farklı gösterimlerde, kullanılan sayı, sembol ve noktaların ne anlama geldiği tartışılmalıdır. Bir sayı, bazen verinin sayısal değerini gösterirken bazen de o verinin sıklığını gösterebilir. Örneğin, bir sayı bazen bir öğrencinin boyunu gösterirken bazen de “3 kişi muz seviyor.” gibi bir verinin kaç kez tekrar ettiğini gösterebilir. Bu geçiş öğrenci için büyük bir adımdır. Öğrenci veriyi farklı yollarla göstermeyi anladıkça farklı gösterimleri karşılaştırabilme aşamasına gelir. Bu karşılaştırmalar 4 ve 5. sınıflarda yaptırılmalıdır.
Veri, tablo ya da grafik hâlinde düzenlendikten sonra öğrenciler veri analizine yönlendirilmelidir. İlk yıllarda öğrenciler veriyi bir bütün olarak görmekte zorlanabilir fakat, “daha az” veya “daha çok” gibi basit karşılaştırmaları yapabilirler. Beşinci sınıfın sonuna doğru, öğrenciler veriyi bir bütün olarak görmeye ve yorumlamaya başlarlar.
Olasılık, matematiğin pek çok konusu ile ilgilidir. Özellikle, olasılıkla ilgili pek çok düşünce; veri toplama, veriyi açıklama ve yorumlama becerilerine katkıda bulunur. İlk olarak matematiksel tanım ve kuralları vermek yerine, günlük dile dayalı olasılıkla ilgili temel olguları, sezgiye dayalı olarak geliştirecek yönde etkinlikler yaptırılmalıdır. Örneğin; “Bugün büyük bir ihtimalle bahçede oyun oynayacağız.”, “Bugün yağmur yağma olasılığı çok düşük.” gibi öğrencilerin hayatından örnekler verilebilir. Somut nesneler kullanılarak gerçekleştirilecek deneylerle rastgele olaylar öğrencilere sezdirilmelidir.
